دانشگاه تهرانمطالعات حقوق انرژی2538-31401220150923Research methodology in oil and gas law courseروش شناسی و ابزار تحقیق در حقوق نفت و گاز1391525720710.22059/jrels.2015.57207FAسید نصرالهابراهیمیعضو هیئت علمی گروه حقوق خصوصی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهرانسید علیرضاطباطبایی بافقیدانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشگاه تهرانJournal Article20140421Oil and Gas Law Course is an interdisciplinary branch of law which has been recently, for the first time in the Middle East States, introduced and established in Tehran University. This Course deals with various aspects of law, including "private law" and "international investment law" while dealing with the NOC with IOC, relationship and "public Law" while dealing with the host government (HG) and IOC relationship. On the one hand, since this Course has an international nature and character, thus it should be looked upon and studied as practical and operational. On the other hand, since this Course is a multidisciplinary course, its research methodology should be different from an ordinary law course. In this article, four methods including "Abstract", "Allegory," "Procedural" and "Deductive" will be discussed and the advantages and disadvantages of each will be studied.«حقوق نفت و گاز» رشتة جدید میانرشتهای در علم حقوق است که در سالهای اخیر برای اولین بار در بین کشورهای نفتخیز خاورمیانه در دانشگاه تهران معرفی و تأسیس شد. این رشته از یک سو متأثر از حوزههای گوناگون علم حقوق از جمله «حقوق خصوصی» و «حقوق بینالملل سرمایهگذاری» در تحلیل رابطۀ فیمابین شرکت ملی نفت با «شرکت بینالمللی نفتی است و از سوی دیگر متأثر از حقوق عمومی در مقام تحلیل رابطۀ فیمابین شرکت بینالمللی نفتی با دولت یا کشور میزبان است. با توجه به ماهیت و خصلتِ بینالمللی حقوق نفت و گاز، ادبیات این رشته میتواند زودتر از سایر رشتههای محض حقوقی جنبة کاربردی پیدا کند. به سبب ماهیت بینرشتهای بودن حقوق نفت و گاز، ابزارهای تحقیق در این رشته متنوع است. در این مقاله به چهار روش حقیقی «انتزاعی»، «تمثیلی»، «رویهای» و «استقرایی» پرداخته و ضمن تعریف روشهای مزبور، مزایای هریک بررسی میشود.https://jrels.ut.ac.ir/article_57207_773ab961ef7049a2e55082504c77a492.pdfدانشگاه تهرانمطالعات حقوق انرژی2538-31401220150923Analyzing new eactments in petroleum industry and investigating the existing legal capacity to amend Iranian Petroleum Contractual Frameworkتحلیل قوانین جدید در حوزۀ نفت و گاز و بررسی ظرفیت قانونی موجود در پذیرش تحولات قراردادی1531665720810.22059/jrels.2015.57208FAزهراگودرزیدانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشگاه تهرانمحمودباقریدانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهرانJournal Article20140304Recently, by introduction of provisions which seem to contain new rules on <em>permitted contractual framework</em> and <em>ownership of petroleum</em>, new enactments in Iranian petroleum industry, raised many controversial debates. References which are made by new enactments to phrases such as <em>“various approaches on Exploration, Development and Production”, “Designing new contractual models” </em>and<em> “Joining foreign investors”</em> raise this question that whether legislator intended to permit introduction of new contractual frameworks such as production sharing contract. It also creates debates on whether or not it is allowed to draw distinction between ownership of in placed oil and ownership of production and vested the former in Government while transferring the latter to the contractor in delivery point. This study aims to investigate new enactments and examines them based on Constitution and other laws and regulations. Such analysis which is carried on within the framework of legal system of Iran shows that the phrase “<em>Joining foreign investors”</em> cannot be interpreted as production sharing contract. Also the new enactments may hardly be considered as a permission for transferring ownership of production. تصویب قوانین جدید در زمینة نفت و گاز با مقررههایی که به نظر میرسد ارائهکنندة مضامین جدیدیاند مناقشات و اختلافنظرهای بسیاری را دربارة وجود یا نبود مجوز برای ایجاد برخی تغییرات در قراردادهای نفتی به همراه داشته است. استفادة قوانین از عبارات «انواع روشهای اکتشاف، توسعه و تولید»و «طراحی الگوهای جدید قراردادی و مشارکت با سرمایهگذاران داخلی و خارجی» موجب بروز ابهامات زیادی شده و این پرسش را ایجاد کرده است که آیا الگوی جدید قراردادی میتواند مشارکت در تولید یا انواع دیگری از مشارکتها با ویژگیهای مشابه باشد؟ همچنین عبارت مذکور به این تردید منجر میشود که آیا انتقال مالکیت محصول به پیمانکار مجاز است؟ نگارندگان در پژوهش حاضر، ضمن بررسی قوانین جدید از جمله قانون برنامة پنجسالة پنجم توسعه (مصوب 1390)، قانون اصلاح قانون نفت (مصوب 1390) و قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت (مصوب 1391) با تحلیل و تفسیر مفاد این مقررات در چارچوب قانون اساسی، قوانین دیگر و نظام حقوقی کشور تلاش میکنند تا پاسخی برای پرسشهای مذکور فراهم کنند.https://jrels.ut.ac.ir/article_57208_9aeb95713f763c7e7f502548c1f5d521.pdfدانشگاه تهرانمطالعات حقوق انرژی2538-31401220150923The governing rules on offshore oil field development operation insurance policiesقواعد حاکم بر بیمه نامه های عملیاتی توسعۀ میادین نفتی فراساحل1671845720910.22059/jrels.2015.57209FAفرخجواندل جانانلوعضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی دماوندمنصوراحمدنژاداستادیار دانشگاه صنعت نفت تهرانJournal Article20150616Offshore is ready for terrible events for oil and gas industry. Differences between fixed/submersible offshore oil facilities and onshore facilities is that the latter is fenced at least and protected while no such boundary exists for offshore facility. Classical lawyer and insurance practitioners believe that the insurance policy is categorized in the adherence contracts group, therefore it is not negotiable. But I believe insurance contracts are seeking to meet project and contractual requirements. In fact, it follows to share risks whichis incompatible with the nature of the adherence contracts. On the other hand, offshore facility insurance has its own special characteristics that require examining and comparing with other onshore samples. In this article, the governing rules on offshore oil field development operation insurance policies will be studied.بستر دریا برای صنعتگران نفت و گاز آبستن حوادث و وقایع ناگوار است. تفاوت سازههای نفتی دریایی اعم از ثابت و نیمهشناور با سازههای خشکی در این است که حصاری اطراف سایت خشکی کشیده میشود و از آن محافظت میشود، در حالی که چنین خط و مرزی برای سازههای دریایی وجود ندارد. به نظر حقوقدانان کلاسیک و دستاندرکاران صنعت بیمه، بیمهنامه در رستة قراردادهای الحاقی است و جایی برای مذاکره ندارد. اما از نظر نگارنده در عقد بیمه بیمهگذار به دنبال رفع نیازهای پروژهای خود و تسهیم و تقسیم ریسک است که با طبیعت قراردادهای الحاقی همخوانی ندارد. از سوی دیگر، بیمهنامة سازههای نفتی دریایی مشخصههای ویژهای دارد که قواعد خاص خود را میطلبد. در این مقاله قواعد حاکم بر بیمهنامههای عملیاتی توسعة میادین نفتی فراساحلی بررسی خواهد شد.https://jrels.ut.ac.ir/article_57209_b8271b1a1f42356f02f6089ec619e4c4.pdfدانشگاه تهرانمطالعات حقوق انرژی2538-31401220150923Provisional application of CTBT and its effects on Iranاجرای موقت معاهدۀ منع جامع آزمایش هستهای و اثر آن بر ایران1852165721010.22059/jrels.2015.57210FAعبدالهرجبیاستادیار پردیس فارابی دانشگاه تهران (قم)نسرینترازیدانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20140421The way of entering into force of treaty is too sensitive. Most of them, especially those which are concluded in the late 20th century on disarmament, provide for an institution called "provisional application" (art. 25 of Vienna treaty on the law of treaties). Accordingly, parts of treaties are applied provisionally pending the definitive entry into force of the instrument concerned; the purpose of this institution is to provide some measures to full application and to ensure member states. The Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty (CTBT) has not yet been entered into force, but its inspection body must fulfill its duties until it becomes operative and effective. For this reason, preparatory commission of the treaty has been established temporarily. Given the security nature of the treaty, under the art 176 (2) of CC of IRI, the authoritative body to decide on the provisional application of CTBT is the national Security Council.در بیشتر معاهدات، به ویژه در اواخر قرن بیست و با موضوع خلع سلاح، نهاد «اجرای موقت» وجود دارد (ماده 25 معاهده حقوق معاهدات)؛ این شیوه، که پس از انعقاد معاهده و پیش از لازمالاجرا شدن آن تحقق مییابد و هدف آن برقراری تمهیدات اجرای کامل و اطمینان به اعضای معاهده با همکاری میان آنهاست، دارای چهره مقدماتی و واجد قلمروی محدود است. معاهده منع جامع آزمایش هستهای، از جمله معاهدات خلع سلاح است که تاکنون لازمالاجرا نشده و بر اساس متن معاهده، بایستی نهاد نظارتی آن هنگام اجرای کامل، قادر به ایفای وظایف محوله باشد؛ لذا اکنون با ایجاد کمیسیون مقدماتی، بطور موقت اجرا میشود. با استناد به بند آخر اصل 176 قانون اساسی ایران و با عنایت به ماهیت امنیتی معاهده، مرجع داخلی تصویب اجرای موقت معاهده، برخلاف اجرای کامل آن، شورای عالی امنیت ملی کشور با تایید مقام رهبری است.https://jrels.ut.ac.ir/article_57210_6ea20df792e631342abdda6131b58bb9.pdfدانشگاه تهرانمطالعات حقوق انرژی2538-31401220150923A comparative study of environmental provisions in international oil contractsبررسی تطبیقی ملاحظات زیست محیطی در قراردادهای بین المللی نفت2172355721110.22059/jrels.2015.57211FAسیدمصطفیزین الدینعضو کمیتة بازنگری قراردادهای نفتیعصمتشاهمرادیدانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهرانJournal Article20150420While strict environmental laws, regulations and standards are in place in order to effectively protect, manage and conserve natural resources and living species in the developed countries, the problem lies in the majority of the world’s proven oil reserves which are located within the territories of the developing countries, which often lack sophisticated laws, and regulations for the protection of environment and/or effective compliance and enforcement regimes in this respect. The emergence of new drilling technologies such as hydraulic fracturing, oil contracts, both in the developed and developing countries, necessitates such regulations. The present study aims to conduct a comparative study of the environmental provisions of the international oil contracts taking into account some Iranian petroleum contracts, including the recent IPC. The paper will conclude with the requirement for comprehensive environmental rules and regulations and effective supervisions by the host states.بیشتر ذخایر نفتی در کشورهای در حال توسعه قرار دارند که اغلب، رژیمهای لازم را برای اعمال استانداردهای بینالمللی ندارند. در کشورهای توسعهیافته نیز، ورود تکنولوژیهای جدید همچون فرکینگ ضرورت تدوین قوانین و مقررات لازم و انعکاس آن در قراردادهای مربوط به حفاری و توسعة میادین نفتی را تبیین میکند. در مقالة حاضر با بررسی تطبیقی قراردادهای نفتی، از جمله نسل جدید قراردادهای نفتی جمهوری اسلامی ایران (IPC)، شروط زیستمحیطی مندرج در این قراردادها بررسی و تجزیه و تحلیل شده است. هدف اصلی این تحقیق بررسی راهکارهای ارائهشده در قراردادهای بینالمللی، تحلیل وضعیت کنونی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران، و ارائة راهکارهای لازم با توجه به وضعیت کنونی مناطق عملیات نفتی در ایران است.https://jrels.ut.ac.ir/article_57211_38529273f3d9e92a8e5c780a4c8b8074.pdfدانشگاه تهرانمطالعات حقوق انرژی2538-31401220150923Areview of engineering, procurement, construction and finance (EPCF) contracts in the new system for oil industry contractsبررسی قراردادهای مهندسی، اجرا و ساخت با شرط تامین مالی(EPCF) در نظام نوین قراردادهای صنعت نفت2372565721210.22059/jrels.2015.57212FAراحلهسیدمرتضی حسینیعضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمیJournal Article20150515Nowadays, various methods of international contracts in the oil and gas industry can be used by the oil companies and investors. According to the project finance problems in the oil industry, it is necessary to identify the new model contracts that can lead to more active participation of the private sector in the project finance. In this situation, the EPCF contract can be appropriate for solving the project finance problems. However, due to the lack of development of this contractual model in the oil industry, its implementation will be difficult and complicated. The wide diversity of activities in this method increases the management mistakes of contractor and this new method will cause legal and contractual deficiency; also it will affect the determination of the rights and obligations of the parties and the implementation of this method.امروزه شیوههای متنوعی از قراردادهای بینالمللی در صنعت نفت و گاز مورد استفادة شرکتهای نفتی و سرمایهگذاران قرار میگیرد. با توجه به مشکلات موجود در تأمین منابع مالی اجرای پروژهها در صنعت نفت، شناسایی شیوههای جدید قراردادی که حضور فعالتر بخش خصوصی در این زمینه را دربر داشته باشد ضروری است. قراردادهایEPCF نمونة مناسبی است که در شرایط موجود میتواند بهمثابة شیوهای مؤثر مدنظر قرار گیرد. البته با توجه به عدم طی سیر تکاملی این شیوة قراردادی در صنعت نفت، پیادهسازی آن در عمل مشکلاتی را به همراه دارد؛ زیرا تنوع بالای فعالیتها در این روش خطاهای مدیریتی پیمانکار را افزایش میدهد و جدید بودن این شیوه ضعفهای حقوقی و قراردادی را برجستهتر میکند. همچنین شناسایی حقوق و تکالیف طرفین قرارداد و نحوة اعمال این شیوه را تحت تأثیر قرار میدهد.https://jrels.ut.ac.ir/article_57212_1ff17be1bfb3dd15c09a4fb83f332309.pdfدانشگاه تهرانمطالعات حقوق انرژی2538-31401220150923Development of renewable sources of enenrgy from an international law perspectiveتوسعۀ انرژی های تجدیدپذیر از منظر حقوق بین الملل2572875721310.22059/jrels.2015.57213FAسید فضل اللهموسویاستاد گروه حقوق عمومی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهرانمهدیپیری دمقدکتری حقوق بینالملل محیط زیست و انرژی دانشگاه ماستریخت هلندJournal Article20140706In the current development of international law, the promotion of energy produced from renewable sources of energy has gained tremendous growth. In this regard, several international instruments have been adopted in order to direct national environmental and energy policies of states involved. These directives have been introduced by a wide range of instruments, including binding conventions and soft law. Hence the scattered international environmental law setting, and unclear status of the relevant rules and principles of international law justify the necessity of studying the recent situation of renewable sources of energy under international law. Due to the considerable importance of the development of renewable energy as a global issue, this paper aims to examine the relevant rules and principles of international law in this context.در روند کنونی حقوق بینالملل، توسعة بهرهبرداری از انرژی تولیدشده از منابع انرژیهای تجدیدپذیر رشد چشمگیری داشته است. در همین زمینه اسناد متعدد بینالمللی به منظور تنظیم سیاستهای زیستمحیطیو انرژی کشورها تصویب شدهاند. این مقررات در گسترة وسیعی از اسناد لازمالاجرا و حقوق نرم تدوین شدهاند. با این حال، پراکندگی اسناد بینالمللی در این خصوص همراه با وضعیت نامعین اصول و قواعد حقوق بینالملل دربارة توسعة منابع انرژی تجدیدپذیر ضرورت بررسی رویکرد حقوق بینالملل به انرژیهای تجدیدپذیر را توجیه میکند. نگارندگان در این نوشتار برآناند با توجه به اهمیت توسعة انرژیهای تجدیدپذیر بهمثابة مسئلهای با ابعاد جهانی به بررسی اصول و قواعد حقوق بینالملل در این زمینه بپردازند.https://jrels.ut.ac.ir/article_57213_deeb94bddfad085fe4e966d0b27184e0.pdf