چالشی فراروی جایگاه حقوقی دیوان عدالت اداری در حل و فصل اختلافات در حوزۀ آب

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه حقوق دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران

چکیده

طبق قانون تعیین‌تکلیف چاه‌های آب فاقد پروانۀ بهره‌برداری، پس از بررسی پرونده‌‌های شکایات اشخاص علیه دولت در «کمیسیون رسیدگی به امور آب‌‌های زیرزمینی»، قاضی عضو این کمیسیون رأی لازم را صادر می‌‌کند. احکام این کمیسیون طی 20 روز پس از ابلاغ در دیوان عدالت اداری قابل تجدیدنظرند؛ حال آنکه اساساً دیوان به موجب مواد 10 و 63 قانون حاکم بر آن، مرجعی قضایی است که اولاً، آرای دیگر مراجع قضایی، موضوع صلاحیت آن قرار نمی‌‌گیرد و ثانیاً، از آیینی متفاوت برای نظارت بر آرای هیئت‌‌‌‌ها و کمیسیون‌‌ها پیروی می‌‌کند. لذا این مقاله درصدد آن است تا بر خلاف مفاد رأی وحدت رویۀ شمارۀ 590 مورخ 5/4/1394 هیئت‌‌ عمومی دیوان، صلاحیت نظارتی دیوان نسبت به کمیسیون مورد اشاره را صلاحیتی خاص و متفاوت از صلاحیت موضوع بند (2) مادۀ 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان و شامل صلاحیت استینافی نسبت به آرای یک مرجع قضایی خاص تعریف کند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


جعفری‌لنگرودی محمدجعفر (1391). مبسوط در ‌ترمینولوژی حقوق، جلد چهارم، تهران: کتابخانۀ گنج دانش.

حسن‌‌زاده، مهدی (1392). «مقایسۀ جهات تجدیدنظر، فرجام و اعادۀ دادرسی»، مجلۀ مطالعات حقوقی دانشگاه شیراز، دورۀ پنجم، شمارۀ سوم.

رستمی، ولی [و دیگران] (1388). دادرسی عادلانه در مراجع اختصاصی اداری ایران، تهران: انتشارات دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران.

صدرالحفاظی، سیدنصرالله (1372). نظارت قضایی بر اعمال دولت در دیوان عدالت اداری، تهران: نشر شهریار.

مشروح مذاکرات مجلس شورای اسلامی، دورۀ هشتم، جلسۀ شمارۀ 185 (15 فروردین 1389)، روزنامۀ رسمی شمارۀ 18968.

مشروح مذاکرات مجلس شورای اسلامی، دورۀ هشتم، جلسۀ شمارۀ 186 (17 فروردین 1389)، روزنامۀ رسمی شمارۀ 18970.

مولابیگی، غلامرضا (1393). صلاحیت و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، تهران: انتشارات جنگل.

واعظی، سیدمجتبی (1387). «نقش دیوان عدالت اداری در دادرسی شرعی مقررات اداری»، پژوهش‌نامۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران، سال سوم، شمارۀ یازدهم.

هداوند، مهدی و آقایی‌‌طوق، مسلم (1389). دادگاه‌‌های اختصاصی اداری، تهران: انتشارات خرسندی.