نقش داوری‌های سرمایه‌گذاری در تفسیر اصل مشارکت عمومی در دعاوی نفتی

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی

2 دانش‌آموختۀ دکتری حقوق نفت و گاز دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

اجرای اصل مشارکت عمومی در داوری‌های مربوط به اختلافات نفتی، مستلزم این است که اشخاص یا گروه‌هایی از عموم مردم که طرف داوری نیستند، بتوانند از طریق تقدیم لایحۀ کتبی، دسترسی به اسناد مهم داوری و حضور در جلسۀ رسیدگی، در جریان داوری مشارکت داشته باشند. قواعد داوری سرمایه‌گذاری طی اصلاحات اخیر و معاهدات دوجانبۀ سرمایه‌گذاری در نسل جدید خود به سوی اجرای این اصل گام برداشته‌اند. مقالۀ پیش رو، به دنبال تحلیل نقش مراجع داوری سرمایه‌گذاری در اجرای اصل مشارکت در رویۀ داوری‌های نفتی است. بررسی دو قضیۀ نفتی منتشرشده که دیوان داوری در یکی، به اجرای اصل مشارکت عمومی و در دیگری، به رد این اصل حکم داده، نشانۀ دو مطلب است: 1. اهمیت تصریح به اصل مشارکت در قواعد داوری و معاهدات سرمایه‌گذاری؛ 2. عدم تمایل دیوان‌های داوری به استفاده از قاعدۀ بند ۳ مادۀ ۳۱ کنوانسیون وین در تفسیر معاهداتی که نسبت به اجرای اصل مشارکت ساکت هستند. در قضیۀ لونپاین علیه کانادا، با وجود مخالفت سرمایه‌گذار، دیوان داوری بر مبنای صراحت مادۀ ۳۷ ایکسید و بیانیۀ نفتا در مشارکت ثالث، لایحۀ کتبی دو سازمان مردم‌نهاد را پذیرفت. اما در مقابل، در قضیۀ شورون علیه اکوادور، عموم از مشارکت در داوری نفتی بازماندند. سکوت معاهدۀ سرمایه‌گذاری اکوادور- ایالات متحده در مورد امکان مشارکت عمومی و همچنین ضمنی و کلی بودن اختیار داوری مندرج در مادۀ ۱۵ قواعد آنسیترال سال ۱۹۷۶، می‌تواند از دلایل رد شدن مشارکت عمومی در این قضیه در سال ۲۰۱۱ شمرده شود.

کلیدواژه‌ها


الف) فارسی

1. رمضانی قوام‌آبادی، محمدحسین (1389). «بررسی محتوای اصل مشارکت در حقوق بین‌الملل محیط زیست». دوفصلنامۀ پژوهش حقوق و سیاست، دورۀ ۱۲، شمارۀ ۲۹، ص 87 -114.

ب) خارجی

2. Alschner, Wolfgang (2015). The Return of the Home State and the Rise of Embedded, a chapter in The Role of the State in Investor-State Arbitration.

3. Cotula, Lorenzo (2010). investment Contracts and Sustainable Development: How to Make Contracts for Fairer and More Sustainable Natural Resource Investments.

4. Euler, Dimitrij؛ Gehring, Markus؛ Scherer, Maxi (2015). Transparency in International Investmesment Arbitration: Cambridge University Press.

5. Kent, Avidan (2012). The Principle of Public Participation in ICSID Arbitration , a chapter in Sustainable Development Principles in the Decisions of International Courts.edited by Marie-Claire Cordonier Segger, Judge C.G. Weeramantry.

6. Levine, Eugenia (2011). “Amicus Curiae in International Investment Arbitration: The Implications of an Increase in Third-Party Participation”. Berkeley Journal of International Law, Vol. 29 | Issue 1.

7. Mauerhofer, Volker (2016). Public participation in environmental matters: Compendium, challenges and chances globally, Land Use Policy.

8. Newcomb, Andrew (2006). “Sustainable Development and Investment Treaty Law”. The Journal of World investment and Trade.

9. Schrijver , Nico J. (2005). International Law and Sustainable Development: Principles and Practice Hardback Developments in International Law: Martinus Publication, Edited by Friedl Weiss.

10. Stephen, Alistair؛ Clarkep, Rieu (2004). A fresh approach to international law in the field of sustainable development: University of Dundee.

11. Tienhaara, Kyla (2007) . “Third Party Participation in Investment- Environment Disputes: Recent Developments”. RECIEL, Vol. 16, No. 2.