الزامات شکلی فرایند برگزاری مناقصات در نظام حقوقی ایران و موافقت‌نامۀ تدارکات دولتی سازمان تجارت جهانی؛ موردپژوهی قراردادهای نفتی

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی

2 استادیار گروه حقوق نفت و گاز دانشکدۀ نفت دانشگاه صنعت نفت

چکیده

به خریدهایی که دستگاه‌های دولتی برای تأمین نیازهای خود و با اهداف غیرتجاری انجام می‌دهند، تدارکات دولتی گفته می‌شود. تدارکات دولتی، فرایند رقابتی است که از مراحل مختلفی تشکیل شده است. این مقاله درپی آن است که به صورت تطبیقی مراحل بالا را در دو نظام حقوقی ایران و سازمان تجارت جهانی بررسی کند و به این نتیجه می‌رسد که در خصوص فرایند برگزاری مناقصه، تفاوت‌های اساسی و غیراساسی در نظام حقوقی ایران با سازمان تجارت جهانی وجود دارد که در راستای الحاق ایران به سازمان تجارت جهانی باید تفاوت‌های اساسی تا حدودی برطرف شود. افزون بر این، نگاهی گذرا به قوانین و مقررات مربوط به مناقصات در صنعت نفت خواهیم انداخت. در مقالۀ پیش رو، از روش توصیفی- تحلیلی و تطبیقی استفاده می‌شود.

کلیدواژه‌ها


الف) فارسی
1. آیین‌نامۀ اجرایی بند «ج» مادۀ 12 قانون برگزاری مناقصات، مصوب 5/7/1385 هیأت وزیران.
2. آیین‌نامۀ نظام مستندسازی و اطلاع‌رسانی، مصوب 1/9/1385 هیأت وزیران.
3. اسماعیلی هریسی، ابراهیم (1392). حقوق صنعت احداث؛ شرح قانون برگزاری مناقصات. تهران، نشر دادگستر.
4. بخشنامۀ شمارۀ 65663/100 مورخ 14/8/1391 معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری با موضوع «دستورالعمل تعیین دامنۀ قیمت‌های متناسب پیشنهادی در مناقصات یک‌مرحله‌ای و دومرحله‌ای».
5. ترابی، سید مقداد (1387). «مناقصات دولتی در حقوق ایران و حقوق تجارت بین‌الملل». پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد حقوق تجارت بین‌الملل، دانشگاه شهید بهشتی.
6. دستورالعمل مبلغ ظرفیت مجاز پیمانکاران برای شرکت در مناقصۀ ارزیابی کیفی و ارجاع کار، به شمارۀ 30593 مورخ 5/3/1394 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور.
7. سامانۀ جامع هوشمند تشخیص صلاحیت عوامل نظام فنی و اجرایی:
Available at https://sajat.mporg.ir/Profiling/Login                                                                  
 
8. شیروی، عبدالحسین (1385). «مقایسۀ قانون برگزاری مناقصات با موافقت‌نامۀ ناظر بر خریدهای دولتی در سازمان تجارت جهانی». مجلۀ مدرس، شمارۀ 47، ص 77- 49.
9. طباطبایی مؤتمنی، منوچهر (1383). حقوق اداری. چاپ نهم، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت).
10. فاتح، علی (1386). «ارزیابی قوانین و مقررات ایران در زمینۀ معاملات دولتی در پرتو موافقت‌نامۀ تدارکات دولتی سازمان تجارت جهانی». فصلنامۀ پژوهش‌های تجارت جهانی، شمارۀ 6 و 7 ، ص 43- 25.
11. قانون احکام دایمی برنامه‌های توسعۀ کشور، مصوب 10/11/1395.
12. قانون برگزاری مناقصات، مصوب 25/1/1383 مجلس شورای اسلامی.
 
ب) خارجی
13. Anderson, Robert .D (2007). “Renewing the WTO Agreement on Government Procurement: Progress to Date and Ongoing Negotiations”.Public Procurement Law Review 16, p 3.
14. Anderson, Robert D; Müller Anna Caroline (2017). “The revised WTO agreement on government procurement (GPA): key design features and significance for global trade and development”. WTOWorking Paper - Economic Research and Statistics Division world trade organization, pp 3-4.
15. Gabilondo. j.perez (2003).dispute settlement world trade organization. United Nation Conference on Trade and Development.
16. ttps://www.wto.org/english/tratop_e/gproc_e/gp_app_agree_e.htm#revisedGPA
17. Lent  Bogdan (2016). “International WTO-GPA public tendering – example Switzerland”. ResearchGate.
18. Loras Otoe, Luis; Hendrik Quandt, Jan (2012). “Challenges of International Government Procurement the Revised GPA from a European Perspective”. Maastricht university.
19. Revised Agreement on Government Procurementavailable at:
20. World Bank (2013). ”Comparison of the international instruments on public procurement”. Review of the World Bank’s Procurement Policies and Procedures Background Paper.