بررسی صلاحیت‌های کمیسیون آب‌های زیرزمینی در حقوق آب ایران

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دورۀ دکترای حقوق عمومی، واحد اصفهان (خوراسگان) دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه حقوق عمومی، واحد اصفهان (خوراسگان) دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

چکیده

بحران آب در سطح جهانی و تلاش دولت‌ها برای مبارزه با خشکسالی و قحطی و آثار ناشی از آن دولت‌ها را بر آن داشته است تا نهایت تلاش خود را برای کنترل و استفاده از منابع آب‌های زیرزمینی به کار گیرند. تحول بزرگ در عرصۀ قانون‌گذاری در بخش آب، تصویب «قانون آب و نحوۀ ملی‌شدن» بود. تحول بزرگ در این قانون، تعریف نظام حقوق آب مبتنی بر صدور مجوز بهره‌برداری از سوی دولت بود. هدف اصلی این قانون توسعۀ پایدار منابع آب بود و هرگونه بهره‌برداری از این منابع تحت نظارت دولت قرار گرفت و گرفتن پروانۀ بهره‌برداری از دولت امکان‌پذیر شد. در قانون توزیع عادلانۀ آب و قانون تعیین‌تکلیف چاه‌های آب فاقد پروانۀ بهره‌برداری کمیسیون صدور پروانه‌ها و کمیسیون آب‌های زیرزمینی پیش‌بینی شده است. در این مقاله صلاحیت آن‌ها در حقوق آب ایران با تکیه بر نصوص قانونی و آرای مراجع عالی قضایی بررسی می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


الف) کتب

1. کاتوزیان، ناصر (1382)، دورۀ مقدماتی حقوق مدنی اموال و مالکیت، تهران، نشر میزان.

ب) جزوه‌های آموزشی

1. محمدی، علی (1386)، «آشنایی با مسائل حقوقی آب‌های زیرزمینی»، تهران، مؤسسۀ تحقیقات و آموزش مدیریت وابسته به وزارت نیرو.

ج) قوانین

1. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1368.

2. قانون آب و نحوۀ ملی‌شدن آن مصوب 27/4/1347.

3. قانون توزیع عادلانۀ آب مصوب 16/12/1361.

4. قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 21/1/1379.

د) آیین‌نامه‌ها

1. آیین‌نامۀ اجرایی فصل دوم قانون توزیع عادلانۀ آب مصوب 27/8/1363.